Wybór psa

Istnieje ogromna różnorodność ras, wśród których można wybrać odpowiednią dla siebie. Wyboru należy dokonać bardzo starannie, zgodnie z zainteresowaniami, stylem życia oraz obecnymi i przyszłymi warunkami. Zastanów się czy lepiej odchować psa od szczeniaka, czy też nabyć dorosłego, pomyśl czy, według ciebie, łatwiej będzie ci chować psa, a może sukę, rozważ wszystkie za i przeciw kastracji, a także pomyśl o rozmiarach. Duże psy niekoniecznie potrzebują więcej ruchu niż małe, ale zawsze wymagają więcej przestrzeni. Musisz zdecydować, czy ma to być mieszaniec, krzyżówka czy też pies czystej rasy, a na koniec upewnić się, że wybierasz psa z najlepszego źródła.

Szczenię czy dorosły

Nabycie psa dorosłego ma tę zaletę, że jest już odchowany. Niewiele ma innych zalet, chociaż może mieć przyjemne usposobienie, to zawsze istnieje możliwość wystąpienia ukrytych negatywnych zachowań, np. agresji wobec dzieci. Jeżeli zamierzasz kupić psa dorosłego przeprowadź parę prostych testów, aby spróbować określić jego osobowość. Zwróć uwagę, jak zachowuje się, gdy się do niego zbliżasz, weź go na smycz i pójdź na spacer między ludzi. Przejdź z nim koło innego psa czy dziecka. Otwórz przy nim parasol, by zobaczyć czy się nie boi. Każ mu usiąść, zostaw go samego z zabawką na 10 minut. Te lub podobne testy pozwolą ci z grubsza ocenić jego temperament oraz przewidzieć potencjalne kłopoty, które mogą się pojawić. Zwierzęta nawet we wczesnym okresie rozwoju sprawiają przyjemne wrażenie, ale każde, nawet 8-tygodniowe szczenię z tego samego miotu ma już własną wy raźną osobowość. Najbardziej nieśmiałe osobniki przytulają się do matki albo chowają po kątach, podczas gdy bardziej pewne siebie maszerują pełne zaufania, aby obwąchać gościa. Istnieją krańcowe usposobienia u psów, nawet z jednego miotu. Wybierz, zgodnie ze swoimi oczekiwaniami.

Pies czy suka

Nawet u niedojrzałych jeszcze szczeniąt pojawiają się różnice w zachowaniu związane z płcią. Samce mają mózg bardziej zmaskulizowany przez wpływ testosteronu już przed urodzeniem. Samice pod względem zachowania zostają neutralne aż do dojrzałości. Samce próbując dominować nad swoim właścicielem, zachowywać się agresywnie wobec innych psów, bronić swojego terytorium, generalnie są energiczniejsze, bardziej lubią się bawić, więcej niszczą. Mogą szczypać i gryźć dzieci. Suki łatwiej nauczyć posłuszeństwa i zachowania w domu. Wymagają również więcej pieszczot. Nie ma różnicy natomiast między płciami, gdy chodzi o emocje, nerwowość czy szczekanie. Samce znaczą terytorium moczem, mają skłonności do wałęsania się. Suki mają dwa cykle płciowe w każdym roku trwające około 3 tygodni, wówczas wydostaje się z pochwy krwawa wydzielina.

Duży czy mały

Małe psy niewiele jedzą, ale niektóre osobniki mogą być wyjątkowo wybredne. W konsekwencji potrzebują najlepszych, drogich pokarmów. Producenci karm dla zwierząt, wiedząc o tym, produkują wiele bardzo smacznych pokarmów. Małe psy w zasadzie wymagają tyle samo czasu i ruchu co rasy duże, z tym, że mogą się wybiegać na mniejszym terenie. Niektóre małe psy, jak teriery, potrzebują nawet więcej regularnego ruchu niż duże rasy, jak bernardyn czy wilczarz irlandzki. Większość małych ras psów powstało głównie do towarzystwa, nie wszystkie jednak są jednakowo towarzyskie. Agresja u małych psów staje się nieraz zabawna z powodu ich rozmiarów, jednak niektóre małe rasy - zwłaszcza małe teriery i chihuahua mogą być równie agresywne jak duże. Są idealne do mieszkań i niedużych domków z niewielkim ogrodem, ale wymagają codziennej porcji ruchu i stymulacji psychicznej. Szczekanie i jazgotanie małych psów odstrasza skutecznie złodziei. Większe psy zaś budzą strach. Jest to jeden z powodów, dla którego duże psy są tak popularne. Jednak duży zajmuje więcej miejsca, dlatego może być uciążliwy, zwłaszcza w małych mieszkaniach. Duże psy jedzą więcej, ale są znacznie mniej wybredne. Rozmiar nie jest wskaźnikiem temperamentu. Duże rasy, takie jak doberman czy owczarek niemiecki mogą wykazywać więcej młodzieńczej werwy i posłuszeństwa niż mniejsze rasy, takie jak foxterier. Duże rasy o obfitej sierści nie są odpowiednie dla ludzi, którzy chcą mieć idealnie sprzątnięty dom. Wybór jakości włosa zależy od tego, gdzie mieszkasz i czy będziesz miał czas i ochotę na regularne szczotkowanie psa. Psy z ciemnym, gęstym włosem nie powinny być hodowane w gorącym klimacie, podobnie jak psy o rzadkim, gładkim owłosieniu w surowym klimacie. Krótkowłose psy, takie jak boksery wymagają pielęgnacji sierści tylko od czasu do czasu. Błyszczące, długowłose psy, np. charty afgańskie trzeba codziennie szczotkować i czesać. Psy, który m włos nie wypada, jak pudle, są odpowiednie dla ludzi cierpiących na alergię.

Rasowy czy mieszaniec

Decyzja czy kupić psa czystej rasy, czy mieszańca, jest decyzją natury tak etycznej, jak i praktycznej. Pies rasowy ma wiele zalet. Istnieją setki ras,
o różnych cechach fizycznych i psychicznych. Wybór jest nieograniczony, ale musisz dokonać starannej eliminacji i zdecydować się na rasę, która jest najbardziej odpowiednia dla ciebie. Najistotniejsze jest to, aby przynieść do domu zwierzę o znanych cechach. Każdą rasę charakteryzują określone cechy i statystycznie wiadomo, że przedstawiciel danej rasy rozwinie się według określonej normy. Znane są wady i zalety oraz przewidywana długość życia. Generalną wadą psów czystej rasy jest to, że przy tworzeniu grupy psów o podobnym zachowaniu i wyglądzie kumulują się również, w sposób niezamierzony, nieprawidłowe geny. Wynikiem tego są wady wrodzone prowadzące do wielu schorzeń. Może to być poważna choroba serca jak u dobermanów, czy cavalier king charles spanieli. Psy nierasowe w związku z przypadkowością ich hodowli rzadziej miewają różne dolegliwości, ale ich wielkość, sposób żywienia, wychowy wania, potrzeby i temperament są nie znane.

Kupno psa

Psa można kupić od hodowcy, na giełdzie, w schronisku, od przyjaciół, dzięki lekarzowi weterynarii albo od przygodnego sprzedawcy na ulicy. Nie wszystkie źródła są dobre Doświadczeni hodowcy zazwyczaj wiedzą więcej niż ktokolwiek inny na temat swojej rasy. Na ogół szeroko informują o zaletach rasy, natomiast niektórzy potrafią wrodzone wady przemilczeć. Na giełdzie sprzedaż psów to tylko interes, a na handlarzach nie można więc tak polegać jak na hodowcach, którzy zrzeszeni są w związkach kynologicznych i klubach ras. Dobrzy hodowcy sprzedają szczenięta, które są już zaszczepione i przebadane przez lekarza weterynarii.