Opieka i pielęgnacja

Adresówka

Iluż właścicieli zgubionych psów wyrzucało sobie poniewczasie, że nie przyczepiło jej psu do oh2oży! Mała przywieszka z kontaktem do właściciela czworonoga może mieć różne formy, np. minipokrowca, do którego wkłada się karteczkę. Najtrwalsze są jednak kolorowe blaszki, na których graweruje się treść na poczekaniu (w sklepie z artykułami dla zwierząt). Jeszcze taniej można je zamówić w internecie. Noszenie adresówki zaleca się nawet wtedy, gdy pies ma czip lub tatuaż - by odczytać te oznaczenia, trzeba wiedzieć, gdzie można to zrobić, a zadzwonić do właściciela może każdy, kto znalazł psa.

BARF

Tak zwana wilcza dieta psów, opracowana przez australijskiego weterynarza lana Billinghursta (skrót BARF można rozwijać na dwa sposoby: Biologically Appropriate Raw Food - biologicznie odpowiednie surowe jedzenie - lub Bones and Raw Food - kości i surowe jedzenie). Oparta jest ona na surowych produktach - niektóre z nich powinny być podawane w odpowiedniej postaci (np. warzywa należy zmiażdżyć w sokowirówce, kości można mielić). Jej przeciwnicy wskazują głównie na większe ryzyko bakteriologiczne karmienia psa surowym mięsem, które wraz z kośćmi powinno stanowić 60 proc. diety. Zwolennicy natomiast twierdzą, że już po kilku miesiącach stosowania takiego żywienia znika wiele problemów, m.in. skórnych, ortopedycznych i trawiennych.

Czip

Mikroprocesor wielkości ziarenka ryżu, wszczepiany zwierzęciu pod skórę za pomocą jednorazowego aplikatora, pozwalający je zidentyfikować. Jest konieczny, jeśli np. chcemy wyrobić psu paszport, ale warto się o niego postarać, nawet jeżeli nie planujemy podróży.

Sam zabieg nie boli bardziej niż szczepienie, nie stwierdzono też skutków ubocznych; coraz częściej można go wykonać nawet za darmo (podczas akcji organizowanych w różnych miastach), a pozwala np. znaleźć psa, gdy ten się zgubi. Oczywiście dane z czipa można odczytać tylko za pomocą specjalnego czytnika, dlatego też nie zawadzi przywiesić do oh2oży także tradycyjnej adresówki.

Czesanie

Podstawa pielęgnacji prawie każdego psa. Szczególnie ważne w okresach linienia. Oprócz odpowiedniej dla rodzaju włosa częstotliwości należy też doh2ać narzędzia (grzebienie, szczotki) z właściwego materiału, dopasować długość i rozstaw zębów. W przypadku psów krótkowłosych często do pielęgnacji wystarcza gumowa rękawica z wypustkami. Psom długowłosym zawsze przed czesaniem zwilżamy sierść (najlepiej rozcieńczoną odżywką), aby się nie łamała. Szczególną uwagę zwracamy na miejsca podatne na kołtunienie, np. okolice uszu.

Grooming (psi fryzjer)

To angielskie słowo oznacza pielęgnację. W świecie kynologii przyjęło się nim określać szeroko pojętą pielęgnację psa. Zawodowy groomer - zazwyczaj po specjalnym kursie zorganizowanym przez innego groomera - oferuje kompleksowe przygotowanie przyszłego championa do wystawy (czesanie, kąpiel, strzyżenie, obcięcie pazurów itp.), a psa wziętego ze schroniska potrafi odmienić nie do poznania! Groomerów należy szukać w salonach psiej urody oraz w lecznicach weterynaryjnych.

Gotowanie

Niezależnie od coraz szerszej oferty karm i mody na surową dietę wciąż ma swoich zwolenników - również wśród lekarzy weterynarii. Dorosły pies powinien dostawać 40 proc. mięsa i po 30 proc. wypełniaczy (najlepiej ryżu lub makaronu) oraz warzyw (z wyjątkiem strączkowych). Do takiego obiadu zaleca się podawanie suplementów witaminowych. Najlżejsza dieta gotowana dla psów o wrażliwym przewodzie pokarmowym to ryż z drobiem i marchewką.

Hotel dla psów

Pod tym pojęciem kryje się wiele .standardów" - od kojca jak w schronisku po kanapę w czyimś domu. Dlatego, oddając pupila na przechowanie, najlepiej przekonać się na własne oczy, gdzie ma ten czas spędzić. Warto też skorzystać z opinii na forach internetowych i szukać odpowiedniego miejsca nie tylko w pobliżu swojej miejscowości, ale też na trasie naszego wyjazdu. Oczywiście najlepiej zapewnić podopiecznemu warunki zbliżone do domowych - zostawienie kanapowca w kojcu, a podwórzowego stróża w mieszkaniu nie jest doh2ym pomysłem. Koniecznie trzeba się też wcześniej dowiedzieć, co zapewnia hotel, a co (karmę, legowisko itp.) należy dostarczyć wraz z psem. Właściciele czworonogów niewysterytizowanych i niewykastrowanych muszą się liczyć z tym, że może być im trudniej znaleźć hotel, który przyjmie ich pupila.

Linienie

Wymiana okrywy włosowej na nową u większości psów odbywa się dwa razy do roku: wiosną i jesienią. Na proces linienia wpływają długość dnia, temperatura oraz hormony przysadki, tarczycy i narządów płciowych. Suczki linieją intensywnie zazwyczaj 2-4 miesiące po cieczce albo po odchowaniu szczeniąt. Wy-sterylizowana suczka linieje podobnie jak samiec i nie dochodzi u niej do tak mocnego łysienia. Czasami u zwierząt wysterylizowanych - zwłaszcza tych o dłuższym włosie - sierść staje się bardziej puchata. Najwyraźniej linienie widać u psów o szacie dwuwarstwowej, złożonej z włosa okrywowego i podszerstka. Niektóre psy ras pierwotnych mogą się wtedy nawet źle czuć i mieć podwyższoną temperaturę. Istnieją też rasy, u których wymiana włosa przebiega inaczej. Dotyczy to wszystkich psów długowłosych z długim włosem na pysku, takich jak pudle, yorki czy shih tzu. Mówi się o nich, że nie mają sierści, lecz włosy podobne do ludzkich - i jest w tym dużo prawdy. Takie psy wymieniają szatę stopniowo. Kąpiel i czesanie pozwalają usuwać sporadycznie wypadające włosy. Podobnie jak sierść yorków czy pudli zachowuje się szata ras szorstkowłosych, choć te ostatnie należy trymować, by nie gubiły włosa. Podczas linienia trzeba psa regularnie czesać. W przypadku ras o obfitym podszerstku pomoże w tym trymer hakowy lub furminator. Przed linieniem i podczas niego warto dodawać do karmy oleje roślinne, oliwę z oliwek lub tran.

Odrobaczanie

Zaleca się podawanie psom środków odrobaczających przynajmniej raz na pół roku. Do najczęściej spotykanych pasożytów wewnętrznych należą: glista psia, tęgoryjce, włosogłówki i tasiemiec psi. Dla ludzi największe zagrożenie stanowią glisty oraz tasiemiec bąblowcowy.

U psów najczęstsze są zakażenia glistą, zwłaszcza u szczeniąt, ponieważ część jej larw pozostaje uśpiona
w mięśniach lub nerkach suki i nie można ich usunąć przez odrobaczanie. Przenikają przez łożysko do płodów i gruczołów mlekowych, a szczenięta zarażają się nimi podczas ssania. Pierwsze odrobaczenie przeprowadza się w wieku 3-4 tygodni. Następnie powtarzamy je pięć dni przed każdym szczepieniem (minimum dwa razy: w wieku sześciu i ośmiu tygodni). Jeżeli dorosły pies nie jest regularnie odrobaczany, robimy to ok. 10 dni przed każdym szczepieniem.

Ochrona przed pchłami i kleszczami

Psy najczęściej są atakowane przez pchły, kleszcze, a rzadziej wszoły. Kleszcze atakują, gdy temperatura jest dodatnia, a więc preparaty przeciwko nim są potrzebne od wczesnej wiosny do późnej jesieni, a czasem i zimy (jeśli jest ciepła). Większość środków owadobójczych działa przez 2-3 miesiące na pchły i 3-4 tygodnie na kleszcze. W przypadku inwazji pcheł ważna jest walka z insektami także w całym otoczeniu, w którym żyją ich larwy. Psa (i człowieka) atakować mogą też pchły kocie.

Strzyżenie

Powszechnie stosowane u psów długowłosych o włosie nieliniejącym, to znaczy takim, który podobnie jak ludzkie włosy podlega stopniowej wymianie (np. pudle, yorkshire terriery czy shih tzu). Strzyże się także psy o sierści szorstkiej, takie jak sznaucery bądź teriery szorstkowłose, ale jeżeli zależy nam na utrzymaniu doh2ej struktury włosa, powinno się je też trymować. W przeciwnym razie ich włos staje się miękki i skręcony, a kolor szaty blaknie. Podzielone są opinie dotyczące strzyżenia psów o typowej dwuwarstowej sierści, podlegającej sezonowej wymianie (np. collie długowłose). Niektórzy są zdania, że regularne strzyżenie tego typu szaty powoduje, iż jej struktura się pogarsza. W strzyżeniu wystawowym obowiązują określone fryzury, a w tym na użytek domowy jedyne ograniczenie stanowią fantazja właściciela i psiego fryzjera. Z pewnością psom o obfitej sierści pozbycie się jej przynosi ulgę podczas upałów.

Szczepienie

Chroni psa przed groźnymi chorobami. Spośród różnych kalendarzy szczepień najpopularniejszy jest taki: 6 tygodni - parwowiroza i nosówka, 9 tygodni - jw. oraz kaszel kenelowy, choroba Rubartha i ewentualnie inne choroby, 12 tygodni - jw., 3 miesiące - wścieklizna. Po roku podaje się dawkę przypominającą. Coraz więcej lekarzy weterynarii przychyla się do opinii, by kolejne szczepienia odbywały się np. raz na trzy lata, bo szczepionki przeciw chorobom wirusowym uodparniają na kilka lat Wyjątek stanowi wścieklizna, która jako choroba śmiertelna i groźna także dla ludzi zwalczana jest z urzędu i przeciw której szczepimy psa co roku. Tylko parę miesięcy trwa zaś odporność na choroby bakteryjne (np. leptospiroza).

Trymowanie

Usuwanie martwych włosów poprzez ich wyrywanie, stosowane u psów szorstkowłosych. Nie jest ono dla psa bolesne. Trymowanie uważa się za niezbędne np. u sznaucerów, foksterierów szorstkowłosych i innych ras o podobnej strukturze szaty - dla utrzymania jej prawidłowej kondycji i barwy. U wielu psów jest ona dziś dłuższa i obfitsza niż kiedyś i nie podlega samoczynnemu wyrywaniu podczas przedzierania się przez zarośla. Dzięki temu zabiegowi zwierzaki szorstkowłose nie linieją. Trymujemy psa, skubiąc sierść palcami lub używając tępego nożyka trymerskiego. Istnieją też jednak trymery z ostrymi krawędziami, które oprócz wyrywania włosów przycinają je. Trymer hakowy skutecznie usuwa martwy podszerstek u ras o długiej lub półdługiej szacie dwuwarstwowej (collie długowłosy, golden). Słabiej działa furminator, przeznaczony dla psów o dwuwarstwowej szacie krótkiej albo półdługiej {lah2ador retriever, owczarek niemiecki).